رادیوآماتورها وسوانح ملی

رادیوآماتورها وسوانح ملی

بروز سوانح بزرگ اعم از طبیعی نظیر سیل، زلزله، آتشفشان یا سوانح بشری نظیر انفجارات هسته ای،جنگهای داخلی و غیره همیشه از دغدغه های بشر در طول تاریخ بوده و تلاشهای فراوانی جهت کاهش خسارات و تلفات این سوانح صورت پذیرفته است. همزمان با تلاشهای انجام شده جهت جلوگیری ازوقوع چنین حوادث ناگوار، تلاشهای زیادی نیز صورت گرفته تا اگر به هر دلیل اینگونه حوادث رخ دهند بتوان خسارات و لطمات ناشی از آنها را به حداقل رساند.
یکی از مهمترین عوامل کاهش خسارات این حوادث، گزارش سریع و صحیح وضعیت به مقامات مسئول و نیز ایجاد هماهنگی بین نیروهای امدادی بعد از بروز حادثه می باشد. از آنجا که معمولا” بعد از وقوع این حوادث، کلیه زیرساختهای اساسی شهری نظیر مخابرات، تخریب و یا غیرفعال می شوند لذا یک سیستم کارآمد و سریع ارتباطی در این مناطق یک گام اساسی و نیز یک شرط لازم برای موفقیتهای بعدی در امر کمک رسانی به حساب می آید. اهمیت ارتباطات اضطراری و نقش آن در فعالیت های امدادی به حدی است که سازمان جهانی مخابرات (ITU) دهها کنفرانس منطقه ای و بین المللی را در این خصوص برگزار کرده و قطعنامه های مختلفی بین کشورها به امضاء رسانیده است. همچنین گروههای خاصی برای بررسی این موضوع خصوصا” در بخش های ITUR و ITUD تشکیل شده است. یکی از مهمترین خروجی های این گروهها و زیرشاخه های مرتبط با ارتباطات اضطراری، کتاب جامع ارتباطات اضطراری می باشد که توسط گروه مطالعاتی ۲ بخش ITUD تهیه شده است.

From an HH-60 helicopter, Tech. Sgt. Keith Berry scans the flooded streets of New Orleans searching for survivors on Sept. 4, 2005. A provision of the 2012 National Defense Authorization Act permits the secretary of defense to mobilize Air Force reservists like Berry if they are needed to respond to natural disasters such as Hurricane Katrina. (U.S. Air Force photo/Master Sgt. Bill Huntington)

From an HH-60 helicopter, Tech. Sgt. Keith Berry scans the flooded streets of New Orleans searching for survivors on Sept. 4, 2005. A provision of the 2012 National Defense Authorization Act permits the secretary of defense to mobilize Air Force reservists like Berry if they are needed to respond to natural disasters such as Hurricane Katrina. (U.S. Air Force photo/Master Sgt. Bill Huntington)

رادیو آماتورها و سوانح

رادیوآماتوری یکی از سرویسهای شناخته شده و قدیمی در ITU می باشد که دارای مشخصات و ویژگیهای منحصر بفردی در بین بقیه سرویسهای رادیویی است.
قابلیت های خاص رادیوآماتورها آنها را به مهمترین و کاراترین ابزار مخابراتی در هنگام بروز سوانح بزرگ تبدیل نموده است. رادیوآماتورها می توانند در هنگام بروز سوانح نقش یک سرویس عمومی را ایفا نمایند. مهمترین خصوصیت این سرویس درجه بالای استقلال و انعطاف پذیری و نیز نیاز به منابع بسیار محدود فنی و انسانی می باشد که آن را به کارآترین ابزار مخابراتی اضطراری تبدیل می نماید
اولین قابلیت این سرویس در هنگام بروز یک سانحه، توانایی آن در فراهم نمودن یک کادر فنی متخصص و آموزش دیده و دارای مهارت های عملی می باشد. این نیروها می توانند انواع سیستمهای رادیویی را آماده و قابل کارسازند. اکثر این کاربران شرایط مشابهی را جهت راه اندازی یک سیستم رادیویی با حداقل امکانات و شرایط نامناسب تجربه کرده اند.
از آنجایی که کشورها بجای تخصیص یک فرکانس خاص، باندهایی را به این کاربران اختصاص داده اند لذا آنها دارای مهارتهای بی نظیری در مباحث انتشار امواج رادیویی، طراحی و نصب آنتنها و روشهای حذف تداخلات و در نهایت ایجاد یک ارتباط سالم رادیویی در بدترین شرایط فنی را دارند. نیز از آنجا که این کاربران مالک تجهیزات فنی و مخابراتی خود می باشند لذا نهایت صرفه جویی در استفاده از این سیستمها و نیز نحوه بهترین استفاده از باتری ها را آموخته اند.
با توجه به موارد فوق کشورها حداکثر استفاده را از این قابلیت ها برده و با مدیریت قبلی و هماهنگی بسیار ساده با این کاربران توانسته اند در مواقع اضطراری عدم وجود یا ضعف سیستمهای مخابراتی (overloading) ملی را پوشش داده تا پیاده سازی یک سیستم کارآمد که معمولا” چند هفته ای بطول می انجامد، یک سیستم ساده ولی کارآمد مخابراتی را در لحظات اولیه ولی حیاتی بحرانها در اختیار داشته باشند.
موارد زیر بعضی از فعالیت های این گروه کاربران را در مواقع اضطراری در بعضی از کشورها شرح می دهد. امید است که با گسترش و مدیریت صحیح سرویس رادیوآماتوری در کشور، ایران نیز بتوانند از قابلیت و منافع بی شمار این سرویس در مواقع اضطراری بهره مند شود.

هند:

در ۲۹ اکتبر سال ۱۹۹۹ در ایالت Orissa در سواحل شرقی هند توفان سهمگینی با سرعت بیش از ۳۰۰ کیلومتر باعث خرابی و آب گرفتگی بخش وسیعی از این ایالت شده و حدود ۱۳۰۰ روستا به کلی تخریب شد، تمام راهها و جاده ها غیرقابل استفاده شده، خطوط انتقال قدرت و نیز ایستگاههای مخابراتی بکلی تخریب شدند. بعلت عدم وجود تجهیزات زیربنایی اولیه هیچ اطلاعی از وسعت خرابی، نوع کمکهای لازم ومحل نیازها در دسترس نبود. در ۳۰ اکتبر (یکروز بعد از حادثه) رادیوآماتورهای هندی انجمن ARSI با تجهیزات مخابراتی HF و VHF خود با وسایل شخصی یا به کمک دولت به محل حادثه رفته و به نصب ایستگاههای خود پرداختند. در شهر اصلی ایالت (Bhubaneshwar) تنها دو خط تلفن قابل استفاده وجود داشت. رادیوآماتورها یک ایستگاه اصلی را در محل ساختمان مخابرات این شهر بر پا نمودند. و بقیه ایستگاهها در کل ایالت پراکنده شدند. با ارتباطاتی که توسط رادیوآماتورها برقرار شد، کمکهای هوایی تا حد زیادی بصورت کاملا” هوشمندانه و صحیح بدست نیازمندان اضطراری آن رسیدند بطوریکه توزیع دارو و کمکهای اولیه در یک حد استاندارد بین تقریبا” تمامی حادثه دیدگان پخش شد. در سه هفته اول حادثه تنها وسیله ارتباطی ایالت، رادیوآماتورها بودند که به بهترین وجه و با کمترین هزینه و امکانات توانستند نیاز ارتباطی منطقه را رفع نمایند و کمک بسیار قابل توجهی در کاهش تلفات انسانی داشته باشند.

بنگلادش:

در ۱۹ می سال ۱۹۹۷ توفان سهمگینی با سرعت ۲۵۰ کیلومتر سواحل جنوبی بنگلادش را بشدت تخریب نمود و خسارات زیادی به منازل و تاسیسات زیربنایی خصوصا” تجهیزات مخابراتی وارد آورد. اعضای انجمن رادیو آماتوری بنگلادش (BARL) با هماهنگی صلیب سرخ و دیگر سازمانهای غیردولتی به کمک حادثه دیدگان شتافتند و توانستند با استقرار یک ایستگاه اصلی در داکار (Dhakar) و ایستگاههای دیگر در مناطق حادثه دیده با برقراری ارتباطات HF و VHF به صورت سیار و ثابت تا حد زیادی به مدیریت امداد و اطلاع از وضعیت منطقه کمک نمایند.
در همین ارتباط کتابی نیز تحت عنوان (BARL plays laudable role during cyclone) منتشر شده است.
در همین راستا همچنین می توان به زلزله بزرگ ۱۷ ژانویه سال ۱۹۹۵ در شهر کوبه ژاپن اشاره نمود که حدود ۱۰۰۰۰۰ منزل مسکونی ویران شد و در آن حادثه رادیوآماتورهای ژاپنی (JARL) کمکهای شایانی به امر ارتباط در لحظات و روزهای اولیه حادثه نمودند.
نیز زلزله ۲۱ سپتامبر ۱۹۹۵ کشور تایوان مورد دیگری است که انجمن رادیوآماتوری آن کشور (CTARL) کمکهای شایانی جهت امداد رسانی انجام دادند.
با در نظرگرفتن کارایی رادیوآماتورها،بسیاری کشورها انجمنهای خاصی را جهت هماهنگی این کاربران برای مواقع ضروری تدارک دیده اند. این انجمنها یا بعنوان زیر مجموعه انجمنهای رادیوآماتوری بوده و یا اینکه خود نهاد مستقلی می باشند. موارد زیر مثالهایی از این انجمنها می باشد:

ژاپن: www.or.jp

اولین گروههای رادیوآماتوری در ژاپن از سال ۱۹۲۵ شروع به کار نمودند ولی انجمن رادیوآماتوری ژاپن (JARL) در سال ۱۹۲۶ شروع به فعالیت نمود و در سال ۱۹۲۷ حدود ۱۰ ایستگاه رادیوآماتوری از دولت ژاپن اجازه فعالیت گرفتند. این انجمن در حال حاضر حدود ۴/۱ میلیون نفر عضو دارد که حدود نیمی از کل کاربران رادیوآماتوری در کل دنیا می باشد.
انجمن JARL دارای وظایف مختلفی نظیر انتشار بولتن های خبری، پخش کارتهای GSL، برگزاری سمینارهای آموزشی و نیز عملیات نجات می باشد. در هنگام بروز یک سانحه، کلیه ایستگاههای رادیوآماتوری توسط این انجمن سریعا” مطلع شده و با هماهنگی کاملی که توسط انجمن برقرار می شود به کمک سانحه دیدگان می شتابند. انجمن JARL همچنین عضو کمیته ارتباطات اضطراری در بحرانهای ژاپن می باشد که توسط وزارت پست وارتباطات رهبری می شود. همچنین این انجمن مانورهای امدادی مخابراتی را در مقاطع زمانی خاص در نقاط مختلف ژاپن برگزار می نماید تا میزان آمادگی و کارایی رادیوآماتورها را در حین بحرانها بالا ببرد.

هنگ کنگ: www.harts.org.hk

انجمن رادیوآماتوری این کشور به نام HARTS معروف است. این انجمن نیز دارای قسمت ویژه ای جهت ارتباطات اضطراری می باشد. اما چون مشکل خاصی در این کشور از لحاظ حوادث طبیعی وجود ندارد این بخش بیشتر به برقراری ارتباط جهت سازمانهای خیریه بین المللی کمک می نماید که در صدد بازدید از مناطق بسیار فقیر و دور از دسترس خصوصا” در کشور چین هستند. از جمله سازمانهایی که انجمن HARTS جهت آنها ارتباط برقرار کرده به شرح زیر است:
Sowers Action, Oxfam Hong Kong, Society for the promotion of Hospice Care, Green Power Raleigh International
فعالیتهای انجمن رادیوآماتوری این کشور جهت فراهم کردن ارتباطات در مناطق بسیار دور جهت این سازمانها از سال ۱۹۹۶ تاکنون در سایت این سازمان با جزئیات کامل بیان شده است که بررسی آن می تواند حجم و اهمیت این فعالیتها را آشکار سازد.

استرالیا : www.nsw.wicen.org.au

کشور استرالیا دارای یک انجمن کاملا” مجزا برای ارتباط اضطراری با استفاده از رادیوآماتورها به نام wicen می باشد. انجمن wicen عضو سازمان ملی نجات استرالیا است که تاکنون در موارد فراوانی به نجات حادثه دیدگان شتافته که اهم آنها به شرح زیر است:
 توفان تریسی Cyclone Tracy
آتش سوزی مزارع نارنجی  Orange Bushfire
زمین لرزه نیوکاسل New Castle Earthquake
آتش سوزی در مزارع سیدنی ۱۹۹۴ Sydney & Central Coast bushfire
طوفان ها  Storms
ریزش کوه تردبو Thredbo Landslip
در تمامی این موارد که سیستم های ارتباطی از بین رفته بودند، انجمن wicen با استفاده از رادیوآماتورهای عضو توانسته است ارتباطات اضطراری را در لحظات اولیه ( تا چند روز بعد از سانحه) برقرار نماید و از این طریق کمک شایانی در مهار ضایعات و کمک به آسیب دیدگان بنماید که بارها این انجمن از طرف دولت تقدیر نامه های ملی دریافت کرده است. لازم به ذکر است فعالیتهای این انجمن در زمینه کمک های ارتباطی در لحظات حساس بسیار گسترده شده است.
بررسی سایت این انجمن می تواند گوشه ای از فعالیتهای چشمگیر این انجمن را در مواقع حساس و بروز حوادث نشان دهد. تعداد حوادث رخ داده در کشور استرالیا از سال ۲۰۰۰ تاکنون به دهها مورد بالغ می شود که در تمامی آنها انجمن فوق نقش اساسی را در تبادل اطلاعات در لحظات اولیه ایفا نموده است.

نیوزیلند: www.nzart.org.nz 

انجمن رادیوآماتوری اضطراری کشور نیوزیلند که با نام AREC شناخته می شود همکاری بسیار نزدیکی با پلیس و سازمان نجات و امداد این کشور دارد. فعالیتهای این انجمن به دو گروه تقسیم می شود:
گروه اول: برقراری ارتباط جهت تیم های امدادی، پلیس و تحقیقاتی در مناطق بسیار دورافتاده و بدون سیستم های رایج ارتباطی.
گروه دوم: برقراری ارتباط هنگام بروز سوانح طبیعی
بعد از زلزله نپییر (Napier Earthquake) و کمکهای شایانی که رادیوآماتورها در روزهای اول حادثه جهت ایجاد ارتباطات ارائه نمودند انجمن AREC تشکیل شد.
این انجمن همچنین دارای دستورالعمل (کتابچه) خاصی است که به کلیه رادیوآماتورها ارائه شده تا در هنگام بروز سانحه طبق این دستورالعمل، عمل نموده و سازمان بتواند سریعا” نیروها را مدیریت و با هماهنگی کامل حداکثر استفاده را از رادیوآماتورها بنماید. وب سایت این انجمن اطلاعات بسیار مفیدی را در ارتباط با فعالیتهای آن در اختیار قرار می دهد
راديوآماتورها وسوانح مليTASVIR COMPANY
00

Leave a Reply

ثبت نام در سایت